A beautiful summer!(Part 1:Θάσος)

Hello,hello!
Να'μαι!Μετά από τόσο καιρό κάνω ανάρτηση ξανά.Έμπαινα αρκετά συχνά στο blog και έγραφα αναρτήσεις τις οποίες δε δημοσίευα κυρίως επειδή δεν ήθελα να παραδεχτώ ότι το καλοκαίρι τελείωσε.Αλλά σήμερα το κατάλαβα πιο πολύ από κάθε άλλη μέρα.Έβρεξε,φόρεσα ζακέτα μετά από αρκετό καιρό,αγόρασα βιβλία και τσάντα για την καινούρια σχολική χρονιά,τακτοποίησα το γραφείο μου και τέλος φύτεψα τα τελευταία λουλούδια και λαχανικά ενώ άρχιζε το αυτόματο πότισμα και φοβήθηκα μήπως κρυώσω γι'αυτό και μπήκα μέσα..Αν ήταν καλοκαίρι με χαρά θα είχα καθίσει να βραχώ!

Για να πώ την αλήθεια δεν κατάλαβα και πολύ το πώς πέρασαν οι μέρες και γύρισα από τις διακοπές.Μείναμε όπως κάθε χρόνο στην Πάργα σε ένα καμπινγκ το οποίο επισκεφτόμαστε εδώ και 10 χρόνια.Αλλά επισκεφθήκαμε και για πρώτη φορά το <<σμαραγδένιο νησί>>,τη Θάσο.Επίσης επισκεφθήκαμε τη Θεσσαλονίκη και την Κέρκυρα για μια μονοήμερη εκδρομή.Πεταχτήκαμε κι ένα σαββατοκύριακο Σύββοτα κι άλλο ένα Πρέβεζα-κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι τελειώσαμε τις διακοπές μας...

Tο καλοκαίρι αν και δεν ήταν όπως το περίμενα ήταν αρκούντως ευχάριστο ακόμα κι αν δεν μπόρεσα να κάνω όσα πράγματα ήθελα.Πάντα το παθαίνω,κάνω υπερβολικά πολλά σχέδια..

Το καλοκαίρι αυτό περιείχε αρκετό αλκοολ:μπύρες,κοκταίηλ(pina colada,blue lagoon & sex on the beach)και ένα σφηνάκι το οποίο δεν κατάλαβα και πολύ τι είχε μέσα πάντως είχε kahlua.

Έκανα ανακωχή με τον εχθρό.
Just kidding,γνώρισα έναν Ολλανδό με τον οποίο κάναμε παρέα (Dave*_*).Αλλά του τα πα και ένα χεράκι για την ομάδα του.Εξεπλάγη αρκετά όταν του είπα ότι υποστήριζα την ομάδα της Ουρουγουάης.Ναι αγαπητέ δεν αγαπούν όλοι την ολλανδική ομάδα!Παρένθεση:οι ολλανδοί ξέρουν να ακούν μουσική!

Γέλασα δίπλα στη φωτιά μέχρι αργά στην παραλία.

Έκανα jet ski.

Oύρλιαξα.

Συνάντησα ανθρώπους από τα παλιά.

Άκουσα μουσική κοιτώντας τα αστέρια.

Άρχισα μια νέα ιστορία.

Διάβασα.

Γνώρισα.

Ξάπλωσα.

Ξεκουράστηκα.

Έτρεξα.

Έπαιξα.

Έμαθα.

Συμβούλεψα.

Έκλαψα.

Και άλλαξα.

Ωρίμασα.

Στη Θάσο επισκέφθηκα ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο το οποίο ανακαινίστηκε πρόσφατα και μου άρεσε πολύ μπορώ να πω.

Στην εικόνα φαίνεται πόσο μακριά ήμασταν Vipera!Aπόσταση Πάρος-Θάσος!
Τον 7ο αιώνα π.Χ οι Παριανοί πήραν ένα χρησμό από το μαντείο των Δελφών που έλεγε:<<Να πεις στους Παριανούς,Τελεσικλή,ότι σου παραγγέλλω,να κτίσεις στο νησί Αερία μια πόλη που να φαίνεται από παντού>>. Ο Τελεσικλής πήρε τον γιό του Αρχίλοχο,τον φημισμένο ποιητή,και με άλλους Παριανούς κατέλαβαν τη Θάσο,όπου και εγκαταστάθηκαν. Στη συνέχεια,ίδρυσαν μια σειρά από αποικίες στην απέναντι ακτή. Έτσι η Θάσος αναπτύχθηκε τόσο πολύ,ώστε να έχει πάνω από 60.000 κατοίκους και να ονομάζεται<< η Αθήνα του Βορρά>>. Η ανάπτυξη αυτή στηρίχθηκε στις πλούσιες πρώτες ύλες(μάρμαρο,σίδερο,χρυσό όπως και στα προϊόντα της,ιδιαίτερα το κρασί).
Έκοψαν νομίσματα που κυκλοφόρησαν σε όλη τη Μεσόγειο για εκατοντάδες χρόνια.Ο <<Θάσιος οίνος>>δε,υμνήθηκε από όλους σχεδόν τους ποιητές στην αρχαιότητα.

Το μουσείο που επισκέφθηκα ήταν αρχαιολογικό αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι η Θάσος έχει πλούσια ιστορία και έχει περάσει από πολλά βάσανα και κατακτητές.

Αρχικά μας είχαν πει ότι απαγορεύεται η φωτογράφηση.Παρ'όλα αυτά εγώ πήρα τη φωτογραφική μου και ρώτησα παρακάτω αν γίνεται να βγάλω χωρίς φλας.Ευτυχώς γινόταν!


Μπορούσε κανείς να επισκεφτεί και τον αρχαιολογικό χώρο.Λόγω έλλειψης χρόνου(θέλαμε να πάμε και στην Αλυκή) δεν τον επισκεφτήκαμε αλλά μοιάζει πολύ όμορφος και γαλήνιος..

Μερικές εικόνες από το μουσείο:

Κεφαλή του Θεού Ερμή από ερμαϊκή στήλη.Αγορά 4ος αι.π.Χ

Ηρακλής.

Προτομή ίσως ιέρειας της Άρτεμης,Ιερό Αρτέμιδος.Ρωμαϊκή εποχή.Εμένα μου θυμίζει παραδοσιακή στολή.

Άγαλμα Νίκης ως Ακρωτήριο.Ελληνιστική περίοδος.

Τραπεζοφόρο με σύμπλεγμα Διονύσου που θα υποβασταζόταν από νεαρό Σάτυρο.2ος αι.π.Χ

Το καλύτερο για το τέλος!


Από πάνω μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα μαλλιά του κούρου που πέφτουν σε τακτοποιημένους βοστρύχους(μπούκλες) στους ώμους και στην πλάτη και συγκρατούνται ψηλά με μια ταινία που δένει πίσω σε <<κόμπο του Ηρακλή>>.

Το χωριό Θεολόγος εκτός από τα περιβόητα ψητά που προσφέρει είναι ένα πολύ όμορφο και γραφικό χωριό.

Το πιο όμορφο τσαγκάρικο!

A sweet home!

Ding Dong!

Λίγο πιο έξω από το μουσείο.Αυτή η φωτογραφία για μένα είναι καλοκαίρι.

Η είσοδος του δημοτικού σχολείου.


Το παγκάκι του δημοτικού.



Path to Happiness.

Παραδοσιακά σπίτια.

Καλοκαιρινές ευχές.

Peacefulness.

Σ'ένα άλλο χωριουδάκι του οποίου το όνομα μου διαφεύγει συναντήσαμε ένα πολύ όμορφο μέρος.
Είχε νερόμυλο και τραπεζάκια για να καθίσεις,ενώ οι ιδιοκτήτες σου προσέφεραν σπιτικά γλυκά τα οποία είχαν φτιάξει από φρούτα του κήπου τους.Το σύκο ήταν το καλύτερο!Εντύπωση μου έκανε που οι άνθρωποι αυτοί είχαν έρθει από την Καβάλα και είχαν παρατήσει τις δουλειές τους-ο άνδρας ήταν αρχιτέκτονας αν θυμάμαι καλά- και είχαν έρθει να ζήσουν στη Θάσο στη φύση!



Όσο τρώγαμε τα γλυκά μας,αργότερα και τη σαλάτα,τις πατάτες και τα ντοματοκεφτεδάκια-ή κάπως έτσι-είχαμε έναν απρόσμενο επισκέπτη!
Ένα πανέμορφο άσπρο άλογο!

Οι μέρες κύλησαν λοιπόν πολύ όμορφα στη Θάσο,το ένα από τα μέρη που πήγα φέτος διακοπές.
Αλλά επειδή η ώρα έχει πάει 6 η ώρα και είπαμε,να ξενυχτήσω τελευταία μέρα αλλά νομίζω ότι το παράκανα λιγάκι!
Αύριο το 2ο part με φωτογραφίες και αναμνήσεις από Πάργα και Κέρκυρα!

Arrivederci!

Έφτασε και για μενα η ώρα των διακοπών...

Εύχομαι να περάσετε πολύ καλά!Όπου και να είστε!!

Greetings!
Fotonio...=D

Και τώρα?

Η νίκη της Ισπανίας στο φετινό Mundial σε εικόνες...
Ένας οπαδός της Ισπανίας,ντυμένος χταπόδι..Ευτυχώς,ο Paul δε διαψεύστηκε.

Το νικηφόρο γκολ για την Ισπανία ήρθε στο 116' εκεί που όλοι πίστευαν ότι το ματς θα πήγαινε στα πέναλτι..Το γκολ ήρθε αργά αλλά χάρισε τη νίκη στην Ισπανία η οποία έπαιζε σαφώς καλύτερα από την Ολλανδία..

Οι πανηγυρισμοί του Ινιέστα που ήταν ο χρυσός παίκτης για τους Ισπανούς στον τελικό...




Ο Iniesta τρέχει με χαρά και αποκαλύπτει ένα μπλουζάκι εις μνήμην του Dani Jarque,του Ισπανού αμυντικού που πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή εν μέσω της pre-season.Κοιτάξτε απλά τον Rafael Van der Vaart στο φόντο. Ξέρει ότι αυτό είναι το τέλος της ομάδας του.


Κλάψε Sneijder,κλάψε...!!Πόσο μου αρέσει αυτή η εικόνα....

Ανεβαίνοντας στην κορυφή του κόσμου...

Δώστου ένα κι από μένα Andrés!


Τι άλλο να ευχηθεί ένας προπονητής κι ένας φίλαθλος της Ισπανίας;Και Euro ΚΑΙ Mundial!!
¡Muchas gracias!

Και...ναι..κάπως έτσι τελείωσε και το Mundial αφήνοντας εμάς τους φιλάθλους βυθισμένους σε μεταμουντιαλική κατάθλιψη-PDT(Post-Tournament Depression)-και τώρα που τελείωσε,παρακαλάμε να ακούσουμε τις βουβουζέλες,να δούμε τις ίδιες διαφημίσεις ξανά και ξανά(αγαπημένη εκείνη της Nike:όποιος έχασε τον Fabio να γελάει είναι πραγματικά άτυχος) και να ζητάμε μια δόση από τα ηλίθια σχόλια και τη γκρίνια των σχολιαστών...Για μένα ήταν δύσκολο μιας και εδώ και ένα μήνα,21:30 η ώρα ήταν σίγουρο πως θα καθίσω να δω παιχνίδι...Όπως και το μεσημέρι προς απογευματάκι μετά το φαγητό στην αρχή του τουρνουά..Και τώρα τι; Ανοίγω την τηλεόραση και έχει επανάληψη το <<Στην υγειά μας>>...

Η πραγματική vuvuzela..

Η Ουρουγουάη,η <<ουράνια>> ομάδα μετά από 2 φαρμακερά 3-2 φεύγει από το Mundial κατακτώντας την 4η θέση...Κατά τη γνώμη μου,τα παιχνίδια της ήταν τα πιο ενυπωσιακά,τα πιο αγωνιώδη παιχνίδια που έχω δει...Αξίζε,πάλι κατά τη γνώμη μου να φτάσει πιο ψηλά...Είμαι ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα για να πω την αλήθεια...Θα ήμουν φυσικά πιο ευχαριστημένη αν το είχε πάρει η Ουρουγουάη και ο Diego σήκωνε το κύπελλο αλλά...Εντάξει βολεύομαι και με τον Casillas...

Οι φίλαθλοι της Ουρουγουάης ήταν πάντα εκεί για να υποστηρίξουν την ομάδα τους!
¡Arriba la celeste!



Η δικαίωση για την Ουρουγουάη ήταν πιστεύω η ανάδειξη του Forlán σε MVP του Mundial. Ανακάλυψα στον ωκεανό του Διαδικτύου ότι ο Diego διαθέτει και twitter,το οποίο ενημερώνει ο ίδιος,site αλλά και σελίδα στο facebook.
Ο Φορλάν αξίζει να σημειωθεί ότι έχει παράδοση σαν όνομα στον ποδοσφαιρικό χώρο.Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής,το ίδιο και ο παππούς του.Η χρονιά αυτή ήταν μεγάλη χρονιά για αυτόν καθώς οδήγησε με προσωπικά γκολ την Ατλέτικο Μαδρίτης στην κατάκτηση του Europa League και ακόμα πιο σημαντικό,οδήγησε την εθνική του ομάδα στην 4η θέση του κόσμου.Όποιος τον είδε κατάλαβε ότι τη δική του βαρύτητα σε ομάδα δεν την είχε κανείς:έτρεξε στα 7 μάτς πάνω από 70 χλμ, είχε 15 σουτ στην εστία και τελείωσε το Mundial του σημαδεύοντας το δοκάρι του Μπουτ στο μικρό τελικό με τη Γερμανία όταν ως αληθινός ηγέτης ανέλαβε να εκτελέσει το τελευταίο φάουλ.

Αυτό που ίσως δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι ότι άφησε μικρός το τένις,για να καταπιαστεί με την οικογενειακή παράδοση της μπάλας.Ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα άφησε παράλυτη την αδερφή του, Αλεξάνδρα,από τα 12 της χρόνια. Τα νοσήλια 5 μηνών στην εντατική ήταν υπέρογκα,κάπου 250.000 δολλάρια,και η οικογένεια δεν είχε τρόπο να πληρώσει,ώσπου εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός και χορηγός ο Ντιέγκο Μαραντόνα.Ο μικρός συνονόματός του θαύμασε τον επιτυχημένο ποδοσφαιριστή για τη μεγαλοψυχία του και πήρε τη μεγάλη απόφαση να βαδίσει στα χνάρια του,για να μη λείψει τίποτα πια στην οικογένειά του.
Τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη τον αφιέρωσε στους συμπαίκτες του που δεν έπαιξαν ούτε λεπτό(<<αυτοί είναι η ραχοκοκαλιά της ομάδας>>).Έβγαλε το καπέλο στην πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία(<<έπαιξαν την καλύτερη μπάλα στη διάρκεια του τουρνουά,μακάρι κάποτε να βρεθούμε στη θέση τους>>).Και πάντα έβρισκε χρόνο να υπογράψει αυτόγραφα ή να πει σε δημοσιογράφους δυο λόγια πέρα από τα τυπικά...

Στο Μοντεβίδεο γιορτάζουν και τον θεωρούν εθνικό είδωλο.


Εδώ πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του.



Κι αυτή η φωτογραφία είναι από το twitter του της οποίας η λεζάντα είναι:La mesa del mundial, nacho, la tota, juan, diego, andres y yo. Nos hemos divertido mucho !!!

Και η ομάδα της Ουρουγουάης γυρίζει στο Μοντεβίδεο εν μέσω πανηγυρισμών!


Το αξίζουν αφού ήταν,έστω για μένα,η καλύτερη και η πιο ηρωική και μαχητική ομάδα!
¡Arriba la celeste!

A Sunday smile

Ακόμα κι αν η σημερινή ημέρα δεν μου άρεσε και πολύ,νομίζω ότι έστω και στο τέλος της αξίζει να χαμογελάσω λιγάκι...

Yes they did it!

Και ναι σήμερα έπαιζε στις 21:30 η ομάδα που υποστηρίζω φέτος στο Mundial που δεν είναι άλλη από την Ουρουγουάη!
Το ματς ήταν ένα θρίλερ για μένα που δεν σταμάτησα να φωνάζω,να χοροπηδάω και να χτυπάω το κεφάλι μου σε όλο το παιχνίδι. Η μαμά με παρακάλεσε να ηρεμήσω για να μην πάθω τίποτα..!:P
Δεν πιστεύω να έχω βρίσει πιο πολύ στη ζωή μου(γενικά μάλλον δε βρίζω και πολύ).Η μπάλα πήρε τους πάντες,από τον διαιτητή,το σχολιαστή,το κοινό της Γκάνας,τον επόπτη,φυσικά σχεδόν όλους τους παίκτες της Γκάνας και μερικές φορές ίσως και τους παίκτες της Ουρουγουάης. Εκνεύρισα δε τόσο τον αδερφό μου με τις φωνές μου που αποφάσισε ότι θα είναι με την Γκάνα μόνο και μόνο για να με εκνευρίσει! Στην αρχή που δεν είχα ζεσταθεί ακόμα,έβριζα με βρισιές τύπου βρωμόσκυλο,άχρηστε,τυφλέ...Μετά όμως εντάξει πήρα μπρος...:P
Χα!Άκουσα στο μεταξύ τους γονείς μου να συζητάνε για το πόσο φανατισμένη ήμουν...Στο τέλος έπιασα τον εαυτό μου να λέει αντί για κέρδισε η Ουρουγουάη,κερδίσαμε!(Vipera σου θυμίζει κάτι;)

Γενικά το παιχνίδι μας ξεκίνησε καλά αλλά δε νομίζω να περιμέναμε τόσο δυνατές και απότομες αντεπιθέσεις. Ο αρχηγός και ο αγαπημένος μου Diego Lugano τραυματίστηκε και έπρεπε να βγει...:(ηλίθιοι)Στο 2' των καθυστερήσεων μπαίνει το πρώτο γκολ για τη Γκάνα.Ουπς.Και το τελευταίο Δόξα τω Θεώ...Η Ουρουγουάη μπαίνει στα αποδυτήρια μουδιασμένη έπειτα από το γκολ ενώ η Γκάνα κάνει κάτι μάλλον σαν συνέδριο θα έλεγα στον αγωνιστικό χώρο...Γύρω στο 55' έπειτα από φάουλ που εκτέλεσε απευθείας ο Φορλάν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. Ξέφρενοι πανηγυρισμοί από όλο τον πάγκο εκεί και από όλο τον πάγκο εδώ!!!Δεν το πίστευα!Μηδένα προ του τέλους μακάριζε...

Μέχρι το τέλος του 2ου ημιχρόνου δεν μπήκε άλλο γκολ και το παιχνίδι πέρασε στην παράταση...Οι παίκτες ήταν σαφώς πολύ κουρασμένοι αλλά κατάφεραν να κρατήσουν το τέρμα τους ανέπαφο. Έτσι πέρασε το πρώτο ημίχρονο της παράτασης. Στο τέλος του δευτέρου ημιχρόνου της παράτασης οι παίκτες της Γκάνας καταφέρνουν να φτάσουν στο τέρμα. Με την πρώτη προσπάθεια δεν τα καταφέρνουν αλλά συνεχίζουν να προσπαθούν. Ο τερματοφύλακας,Φερνάντο Μουσλέρα είχε απομακρυνθεί από το τέρμα,ο Σουάρεζ είχε γυρίσει στην άμυνα και βρισκόταν μέσα στο τέρμα κι αποκρούει με τα χέρια. Το σώζει αλλά ο διαιτητής σφυρίζει πέναλτι και ο Σουάρεζ αποβάλλεται με κόκκινη κάρτα. Στην εκτέλεση του πέναλτι περιττό να πω νομίζω ότι η καρδιά μου είχε σπάσει από την αγωνία και ανακουφίστηκα και χάρηκα τόσο όταν είδα την μπάλα να χτυπάει στο δοκάρι. Oι αντιδράσεις νομίζω από τον πάγκο θα μείνουν ιστορικές για το φετινό Mundial.

Ο Σουάρεζ ενώ έχει φύγει και είναι απογοητευμένος και έτοιμος να κλάψει,βλέποντας ότι το πέναλτι δεν μπήκε ξεσπάει σε ξέφρενους πανηγυρισμούς. Ο τερματοφύλακας φιλάει το δοκάρι του τέρματός του και όλη η κερκίδα και ο πάγκος είναι όρθιοι και πανηγυρίζουν...
Ο Σουάρεζ ενώ θα μπορούσε να έχει αφήσει την μπάλα να περάσει σε γκολ προτίμησε την αυτοθυσία για την ομάδα του και την πρόκριση αυτής στα ημιτελικά. Θα μπορούσε αυτή η φάση να έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη για την ομάδα του αλλά ουσιαστικά ο Σουάρεζ ήταν αυτός που την έσωσε.


Το ματς περνάει στα πέναλτι. Το πρώτο το πετυχαίνει ο Φορλάν αλλά το ίδιο και ο παίκτης της Γκάνας όπως έγινε και με τα δύο επόμενα για τις δύο ομάδες. Η Γκάνα χάνει ένα από απόκρουση του Μουσλέρα,η Ουρουγουάη χάνει το επόμενο και η Γκάνα χάνει πάλι με τον ίδιο τρόπο κάνοντας την Ουρουγουάη να πεταχτεί και να στήσει γλέντι. Κατάφερε να περάσει στους ημιτελικούς μετά από τόσα χρόνια...Δεν είναι υπέροχο;

Ήταν ένας από τους πιο συναρπαστικούς αγώνες που έχω παρακολουθήσει. Με πολύ σασπένς και πολλούς σπουδαίους παίκτες.Ο Μουσλέρα απέδειξε πόσο καλός είναι και υπήρξε σωτήρας όπως και ο Σουάρεζ αλλά και σταρ ο Φορλάν που πέτυχε το γκολ.

Η Ουρουγουάη τα κατάφερε και τώρα θα αντιμετωπίσει την Ολλανδία η οποία παρεπιπτόντως απέκλεισε την σταρ Βραζιλία με τη νίκη της με 2-1.

Uruguayyy κλαπ κλαπ κλαπ κλαπ κλαπ!!
So Vamos Uruguay και με τη νίκη!!Victoria o Muerto...

Vamos Uruguay!

Αφού λοιπόν αποκλειστήκαμε και μεις από το Mundial ώρα να υποστηρίξουμε μια ομάδα που αξίζει να βρίσκεται σε αυτή τη μεγάλη διοργάνωση. Αφού η Αγγλία την οποία πάντα υποστηρίζω με απογοήτευσε με το αποτέλεσμα με τον αγώνα της σήμερα με τη Γερμανία όχι ότι δεν άξιζε η Γερμανία αφού σίγουρα έπαιξε καλύτερα αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη ότι αν το γκόλ του Lampard είχε μετρήσει οι Άγγλοι ίσως να είχανε δώσει περισσότερα στον αγώνα. Κι αφού το Μεξικό το έβγαλε από τη μέση ο Messi και η ομάδα του ενώ η Ιταλία και ο αγαπημένος μου Fabio Cannavaro γύρισαν άρον-άρον πίσω,υποστηρίζω ακόμα πιο πολύ Ουρουγουάη!!!

Λίγα λόγια για την Ουρουγουάη
Η Ουρουγουάη που ονομάζεται επίσημα Ανατολική Δημοκρατία της Ουρουγουάης ή Δημοκρατία Δυτικά του ποταμού Ουρουγουάη βρίσκεται στα νότια της Νότιας Αμερικής. Συνορεύει με τη Βραζιλία στα βόρεια,τον ποταμό Ουρουγουάη στα δυτικά,τον κόλπο Ρίο ντε λα Πλάτα που σημαίνει: <<Ασημένιος Ποταμός>>νοτιοδυτικά, με την Αργεντινή στην απέναντι όχθη και των δύο,και τέλος με τον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό νοτιοανατολικά.Περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας ζει στην πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη το Μοντεβιδέο.Είναι η δεύτερη μικρότερη ανεξάρτητη χώρα στη Νότια Αμερική,μεγαλύτερη μόνο από το Σουρινάμ και μία από τις πλέον σταθερές πολιτικά και οικονομικά. Έχει έκταση 176.220 ετρ. χλμ. και πληθυσμό 3.494.382 κατοίκους.


Αυτό που μου έκανε εντύπωση για την Ουρουγουάη είναι ότι έχει αρκετά κοινά με τη χώρα μας. Έχουν ως πολίτευμα την προεδρική αντιπροσωπευτική δημοκρατία που μοιάζει λιγάκι με το δικό μας,την προεδρευόμενη αντιπροσωπευτική και κοινοβουλευτική δημοκρατία,έχει υποστει πολλά βάσανα από ξένους καταδρομείς ενώ(guess what!) το εθνικό σύνθημά της είναι Libertad o Μuerte που σημαίνει Ελευθερία ή Θάνατος...
Ακόμα,υπήρξαν μεγάλες προσπάθειες και αγώνες για να ανεξαρτητοποιηθεί,έχει εύκρατο κλίμα,μάλλον θερμό και έχει αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα ενώ έχει χαμηλό ποσοστό γεννήσεων και ψηλό σχετικά μέσο όρο ζωής αλλά και η σημαία της μου θυμίζει λίγο από Ελλάδα.

Άλλα αξιοσημείωτα:
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ουρουγουάη προωθεί τα προϊόντα της ως "φυσικά" ή "οικολογικά".

Εκστρατείες όπως "Βοδινό της Ουρουγουάης ταϊσμένο με χόρτα" και "Φυσική Ουρουγουάη" στοχεύουν να καθιερώσουν την Ουρουγουάη ως βασικό προμηθευτή βοδινού κρέατος, κρασιού και άλλων τροφίμων.

Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ο αγροτουρισμός, ο οποίος χρησιμοποιεί τους παραδοσιακούς ή φολκλορικούς συνειρμούς που φέρει η κουλτούρα των γκάουτσο και τα ιστορικά αγροκτήματα της χρυσής εποχής της Ουρουγουάης.

Οι περισσότεροι Ουρουγουανοί μοιράζονται την ισπανική πολιτισμική παράδοση παρ'όλο που που περίπου οι μισοί κατάγονται από την Ιταλία.(Και Ισπανία και Ιταλία μέσα σε μια χώρα; I love this country!)

Η Ουρουγουάη διακρίνεται από υψηλό ποσοστό αλφαβητισμού(96,79%),μεγάλη αστική μεσαία τάξη και σχετικά ομοιόμορφο καταμερισμό εισοδήματος.

Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι η Ουρουγουάη δεν είναι καμία χώρα άσχετη από αθλήματα καθώς έχει πετύχει πολλές διακρίσεις στο ποδόσφαιρο όπως χρυσα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924 και 1928,δύο Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου το 1930 και 1950 και 14 Copa America.Επίσης διαδεδομένο άθλημα είναι το ράγκμπι με την εθνική ομάδα να έχει λάβει μέρος στο παγκόσμιο κύπελλο ράγκμπι το 1999 όσο και το επόμενο,το 2003.Η ομάδα είναι δεύτερη στην κατάταξη της Νότιας Αμερικής.Και τέλος,δημοφιλείς είναι οι καταδύσεις και το μπάσκετ.

Όχι τόσο αξιοσημείωτα:

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Υπάρχει ένας αργεντίνικος θύλακας εντός της επικράτειας της Ουρουγουάης, το νησί Μαρτίν Γκαρσία. Βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου συναντώνται οι ποταμοί Παρανά και Ουρουγουάη, μόλις ένα χιλιόμετρο μέσα στα ύδατα της Ουρουγουάης, περίπου 3,5 χιλιόμετρα από την ουραγουαϊανή ακτή, κοντά στη μικρή πόλη Μαρτίν Τσίκο (η οποία βρίσκεται στο μέσο της απόστασης Νουέβα Παλμίρα - Κολόνια).

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη το 1973 επαναβεβαίωσε τη δικαιοδοσία της Αργεντινής στο νησί, φέροντας τέλος σε μια διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών η οποία κράτησε περίπου έναν αιώνα. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, το Μαρτίν Γκαρσία θα παραμείνει αποκλειστικά φυσικό πάρκο. Η έκτασή του είναι γύρω στα 2 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του περίπου 200 άνθρωποι. Επιπλέον, η Γκλόρια Ρεκόδα έχει αποκλειστικά δικαιώματα γης στο ένα τέταρτο του νησιού.

The Uruguay national football team
Δικός μου αγαπημένος είναι o Diego Lugano,ο αρχηγός. Παρ'όλο που γενικά δεν μ'αρέσουν καθόλου οι ξανθοί,με το Diego έχω ένα θέμα που έχει αναστατώσει την οικογένεια γιατί δεν μπορώ να κρατηθώ και να μην ουρλιάξω όταν τον βλέπω...!

Ο Diego λοιπόν παίζει ώς αμυντικός ενώ ένας δεύτερος Diego, o Forlan, είναι ο άσος της ομάδας με το δεκάρι στην μπλούζα του.

Διάβασα ότι ο Ντιέγκο Φορλάν ήταν κάποτε ανέκδοτο στο Μάντσεστερ:ένας ξανθός ουρουγουανός,που δεν μπορούσε να σκοράρει ούτε σε κενό τέρμα. Στην Ισπανία βρήκε τον εαυτό του και σήμερα,στα 31 του,είναι εθνικός ήρωας στην πατρίδα του.Αν θυμόμαστε αυτό το Μουντιάλ για τις βουβουζέλες,θα θυμόμαστε και τη στιγμη που σταμάτησαν:στο γκολ του Φορλάν κόντρα στην <<οικοδέσποινα>> Νότια Αφρική,που άφησε τους φιλάθλους,απλώς,χωρίς ανάσα.

Η Ουρουγουάη πέρασε στη φάση των 16 χωρίς καμία ήττα,τερματίζοντας πρώτη στον όμιλό της ενώ μετά από τον νικητήριο αγώνα με τη Νότιο Κορέα πέρασε στους προημιτελικούς μετά από γκόλ που πέτυχε ο Σουάρεζ και θα αντιμετωπίσει την Γκάνα έναν όχι και τόσο έυκολο αντίπαλο αν κρίνω και από το παιχνίδι της με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Εύχομαι να τα καταφέρει και να σηκώσει και το κύπελλο!!!!

Vamos Uruguayyyy!
Vamos Diegoo!!!

Σημειώσεις:Το άλμπουμ μου με τα αυτοκόλλητα του Μουντιάλ έχει ξεπεράσει τα 550 και εννοείται πως περιλαμβάνεται όλη η ομάδα της Ουρουγουάης εκτός από 2 παίκτες...:(
Vipera ξέρω ότι θύμωσες που δεν ήμουν με την Αργεντινή στο match με το Μεξικό...Sorry και ελπίζω σε άφεση των αμαρτιών μου...:P;)
And thanks to: wikipedia, pamemundial και Κ της Καθημερινής.

Burning for you

Current favorite song:




Cheers!