Life lesson #2: Dr Seuss

Life lesson #1: Patti Smith

Keeping the flame(by Patti Smith herself):

When I was young,everything seemed so simple.I felt the calling toward art and literature,so I decided I would be a writer and pen a magical book like Peter Pan or Alice in Wonderland.But no matter how fixed I was on my path,something always drew me away and I tramped unexpected roads with great twists and turns.And what I learned is that we all are Pinocchio:We begin our life,waving to our mother and father with our schoolbooks in hand,hoping to do well.But we are turned this way and that.We make mistakes,we move from our course,we falter,flounder and may suffer remorse,rebellion or a sense of defeat.We seem to lose our way.But no matter!If we keep our little flame alive,our first feeling of enthusiasm of who we are,without the influence or intervention of others,we will prevail.And like Pinocchio,despite all his transgressions,find the courage to reunite with our little flame and be rewarded.And the reward is this:We become ourselves.

In my life,I have made many mistakes.Sometimes I was careless and inconsiderate of others.Fate drew me to singing and performing around the world,and yet this was not what I dreamed for myself-sometimes I felt it took me from my true path,that of the writer.But I found performing brought me closer to the people.It gave me an opportunity to travel,to explore,to communicate,and concern myself with my fellow man.

In 1979,I gave up my life in the arena of Rock 'n' Roll to marry and raise a family,another divergence from my pursuit as a solitary artist.But through my family I learned the final lesson of Pinocchio-what is like to be human.And always through everything,through sacrifice and success,I have tried to stay close to my little flame,reminding me who I am.

The cricket tells Pinocchio,"Always let your conscience be your guide",These words,by a small,insignificant insect,give us all we need.The best person to tell you who you are,what you should be,is ultimately yourself.

by Oprah magazine,November 2010

A beautiful summer!(Part 2:Πάργα και Κέρκυρα)

Camping feet..:P

And my summer haircut...:)

Το 2ο μέρος των διακοπών ήταν ουσιαστικά η ξεκούραση που πραγματικά χρειαζόμουν...

Πώς περνούσα τις μέρες μου:ζωγραφική,γράψιμο,μηνύματα με φίλους,Monopoly και περίπατοι....

Διάβασα το Βασιλιά Ληρ του William Shakespeare και το Doing Nothing του Tom Lutz,το οποίο αποδείχτηκε πολύ ενδιαφέρον και περίεργο αφού δεν είναι ένα βιβλίο που δεν θα κάνεις τίποτα διαβάζοντάς το,αλλά θα μάθεις πολλά!


Στην Κέρκυρα επισκεφθήκαμε ένα πολύ όμορφο μαγαζάκι με κοσμήματα και διάφορα όμορφα αντικείμενα που μου άρεσε πολύ...

Ευφάνταστοι κουμπαράδες!

Καραβάκια!

Το Δεκαπενταύγουστο πήγαμε εκκλησία...

Και μετά πήγαμε με ένα υποβρύχιο "βόλτα στο βυθό"

Το πρόγραμμα περιείχε και diving show το οποίο ήταν αρκετά εντυπωσιακό!

Και η γαλήνη που θα προσπαθήσω να κρατήσω μέσα μου για να μου δίνει κουράγιο για τη νέα σχολική χρονιά που έφτασε!

Νομίζω πως χρειαζόμουν να τα γράψω και να ξαναδώ όλα αυτά για να καταλάβω πόσο όμορφο ήταν το καλοκαίρι μου....
Για κλείσιμο της ανάρτησης και των φετινών όμορφων διακοπών επέλεξα ένα τραγούδι από ένα ολλανδικό συγκρότημα που μου σύστησε μια πολύ συμπαθής και γλυκιά ολλανδέζα,η Elsa!Ευχαριστώ Έλσα!



Καλή αρχή και καλό κουράγιο σε όλους,ένα όμορφο φθινόπωρο ας έχουμε!!

A beautiful summer!(Part 1:Θάσος)

Hello,hello!
Να'μαι!Μετά από τόσο καιρό κάνω ανάρτηση ξανά.Έμπαινα αρκετά συχνά στο blog και έγραφα αναρτήσεις τις οποίες δε δημοσίευα κυρίως επειδή δεν ήθελα να παραδεχτώ ότι το καλοκαίρι τελείωσε.Αλλά σήμερα το κατάλαβα πιο πολύ από κάθε άλλη μέρα.Έβρεξε,φόρεσα ζακέτα μετά από αρκετό καιρό,αγόρασα βιβλία και τσάντα για την καινούρια σχολική χρονιά,τακτοποίησα το γραφείο μου και τέλος φύτεψα τα τελευταία λουλούδια και λαχανικά ενώ άρχιζε το αυτόματο πότισμα και φοβήθηκα μήπως κρυώσω γι'αυτό και μπήκα μέσα..Αν ήταν καλοκαίρι με χαρά θα είχα καθίσει να βραχώ!

Για να πώ την αλήθεια δεν κατάλαβα και πολύ το πώς πέρασαν οι μέρες και γύρισα από τις διακοπές.Μείναμε όπως κάθε χρόνο στην Πάργα σε ένα καμπινγκ το οποίο επισκεφτόμαστε εδώ και 10 χρόνια.Αλλά επισκεφθήκαμε και για πρώτη φορά το <<σμαραγδένιο νησί>>,τη Θάσο.Επίσης επισκεφθήκαμε τη Θεσσαλονίκη και την Κέρκυρα για μια μονοήμερη εκδρομή.Πεταχτήκαμε κι ένα σαββατοκύριακο Σύββοτα κι άλλο ένα Πρέβεζα-κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι τελειώσαμε τις διακοπές μας...

Tο καλοκαίρι αν και δεν ήταν όπως το περίμενα ήταν αρκούντως ευχάριστο ακόμα κι αν δεν μπόρεσα να κάνω όσα πράγματα ήθελα.Πάντα το παθαίνω,κάνω υπερβολικά πολλά σχέδια..

Το καλοκαίρι αυτό περιείχε αρκετό αλκοολ:μπύρες,κοκταίηλ(pina colada,blue lagoon & sex on the beach)και ένα σφηνάκι το οποίο δεν κατάλαβα και πολύ τι είχε μέσα πάντως είχε kahlua.

Έκανα ανακωχή με τον εχθρό.
Just kidding,γνώρισα έναν Ολλανδό με τον οποίο κάναμε παρέα (Dave*_*).Αλλά του τα πα και ένα χεράκι για την ομάδα του.Εξεπλάγη αρκετά όταν του είπα ότι υποστήριζα την ομάδα της Ουρουγουάης.Ναι αγαπητέ δεν αγαπούν όλοι την ολλανδική ομάδα!Παρένθεση:οι ολλανδοί ξέρουν να ακούν μουσική!

Γέλασα δίπλα στη φωτιά μέχρι αργά στην παραλία.

Έκανα jet ski.

Oύρλιαξα.

Συνάντησα ανθρώπους από τα παλιά.

Άκουσα μουσική κοιτώντας τα αστέρια.

Άρχισα μια νέα ιστορία.

Διάβασα.

Γνώρισα.

Ξάπλωσα.

Ξεκουράστηκα.

Έτρεξα.

Έπαιξα.

Έμαθα.

Συμβούλεψα.

Έκλαψα.

Και άλλαξα.

Ωρίμασα.

Στη Θάσο επισκέφθηκα ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο το οποίο ανακαινίστηκε πρόσφατα και μου άρεσε πολύ μπορώ να πω.

Στην εικόνα φαίνεται πόσο μακριά ήμασταν Vipera!Aπόσταση Πάρος-Θάσος!
Τον 7ο αιώνα π.Χ οι Παριανοί πήραν ένα χρησμό από το μαντείο των Δελφών που έλεγε:<<Να πεις στους Παριανούς,Τελεσικλή,ότι σου παραγγέλλω,να κτίσεις στο νησί Αερία μια πόλη που να φαίνεται από παντού>>. Ο Τελεσικλής πήρε τον γιό του Αρχίλοχο,τον φημισμένο ποιητή,και με άλλους Παριανούς κατέλαβαν τη Θάσο,όπου και εγκαταστάθηκαν. Στη συνέχεια,ίδρυσαν μια σειρά από αποικίες στην απέναντι ακτή. Έτσι η Θάσος αναπτύχθηκε τόσο πολύ,ώστε να έχει πάνω από 60.000 κατοίκους και να ονομάζεται<< η Αθήνα του Βορρά>>. Η ανάπτυξη αυτή στηρίχθηκε στις πλούσιες πρώτες ύλες(μάρμαρο,σίδερο,χρυσό όπως και στα προϊόντα της,ιδιαίτερα το κρασί).
Έκοψαν νομίσματα που κυκλοφόρησαν σε όλη τη Μεσόγειο για εκατοντάδες χρόνια.Ο <<Θάσιος οίνος>>δε,υμνήθηκε από όλους σχεδόν τους ποιητές στην αρχαιότητα.

Το μουσείο που επισκέφθηκα ήταν αρχαιολογικό αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι η Θάσος έχει πλούσια ιστορία και έχει περάσει από πολλά βάσανα και κατακτητές.

Αρχικά μας είχαν πει ότι απαγορεύεται η φωτογράφηση.Παρ'όλα αυτά εγώ πήρα τη φωτογραφική μου και ρώτησα παρακάτω αν γίνεται να βγάλω χωρίς φλας.Ευτυχώς γινόταν!


Μπορούσε κανείς να επισκεφτεί και τον αρχαιολογικό χώρο.Λόγω έλλειψης χρόνου(θέλαμε να πάμε και στην Αλυκή) δεν τον επισκεφτήκαμε αλλά μοιάζει πολύ όμορφος και γαλήνιος..

Μερικές εικόνες από το μουσείο:

Κεφαλή του Θεού Ερμή από ερμαϊκή στήλη.Αγορά 4ος αι.π.Χ

Ηρακλής.

Προτομή ίσως ιέρειας της Άρτεμης,Ιερό Αρτέμιδος.Ρωμαϊκή εποχή.Εμένα μου θυμίζει παραδοσιακή στολή.

Άγαλμα Νίκης ως Ακρωτήριο.Ελληνιστική περίοδος.

Τραπεζοφόρο με σύμπλεγμα Διονύσου που θα υποβασταζόταν από νεαρό Σάτυρο.2ος αι.π.Χ

Το καλύτερο για το τέλος!


Από πάνω μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα μαλλιά του κούρου που πέφτουν σε τακτοποιημένους βοστρύχους(μπούκλες) στους ώμους και στην πλάτη και συγκρατούνται ψηλά με μια ταινία που δένει πίσω σε <<κόμπο του Ηρακλή>>.

Το χωριό Θεολόγος εκτός από τα περιβόητα ψητά που προσφέρει είναι ένα πολύ όμορφο και γραφικό χωριό.

Το πιο όμορφο τσαγκάρικο!

A sweet home!

Ding Dong!

Λίγο πιο έξω από το μουσείο.Αυτή η φωτογραφία για μένα είναι καλοκαίρι.

Η είσοδος του δημοτικού σχολείου.


Το παγκάκι του δημοτικού.



Path to Happiness.

Παραδοσιακά σπίτια.

Καλοκαιρινές ευχές.

Peacefulness.

Σ'ένα άλλο χωριουδάκι του οποίου το όνομα μου διαφεύγει συναντήσαμε ένα πολύ όμορφο μέρος.
Είχε νερόμυλο και τραπεζάκια για να καθίσεις,ενώ οι ιδιοκτήτες σου προσέφεραν σπιτικά γλυκά τα οποία είχαν φτιάξει από φρούτα του κήπου τους.Το σύκο ήταν το καλύτερο!Εντύπωση μου έκανε που οι άνθρωποι αυτοί είχαν έρθει από την Καβάλα και είχαν παρατήσει τις δουλειές τους-ο άνδρας ήταν αρχιτέκτονας αν θυμάμαι καλά- και είχαν έρθει να ζήσουν στη Θάσο στη φύση!



Όσο τρώγαμε τα γλυκά μας,αργότερα και τη σαλάτα,τις πατάτες και τα ντοματοκεφτεδάκια-ή κάπως έτσι-είχαμε έναν απρόσμενο επισκέπτη!
Ένα πανέμορφο άσπρο άλογο!

Οι μέρες κύλησαν λοιπόν πολύ όμορφα στη Θάσο,το ένα από τα μέρη που πήγα φέτος διακοπές.
Αλλά επειδή η ώρα έχει πάει 6 η ώρα και είπαμε,να ξενυχτήσω τελευταία μέρα αλλά νομίζω ότι το παράκανα λιγάκι!
Αύριο το 2ο part με φωτογραφίες και αναμνήσεις από Πάργα και Κέρκυρα!

Arrivederci!

Έφτασε και για μενα η ώρα των διακοπών...

Εύχομαι να περάσετε πολύ καλά!Όπου και να είστε!!

Greetings!
Fotonio...=D

Και τώρα?

Η νίκη της Ισπανίας στο φετινό Mundial σε εικόνες...
Ένας οπαδός της Ισπανίας,ντυμένος χταπόδι..Ευτυχώς,ο Paul δε διαψεύστηκε.

Το νικηφόρο γκολ για την Ισπανία ήρθε στο 116' εκεί που όλοι πίστευαν ότι το ματς θα πήγαινε στα πέναλτι..Το γκολ ήρθε αργά αλλά χάρισε τη νίκη στην Ισπανία η οποία έπαιζε σαφώς καλύτερα από την Ολλανδία..

Οι πανηγυρισμοί του Ινιέστα που ήταν ο χρυσός παίκτης για τους Ισπανούς στον τελικό...




Ο Iniesta τρέχει με χαρά και αποκαλύπτει ένα μπλουζάκι εις μνήμην του Dani Jarque,του Ισπανού αμυντικού που πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή εν μέσω της pre-season.Κοιτάξτε απλά τον Rafael Van der Vaart στο φόντο. Ξέρει ότι αυτό είναι το τέλος της ομάδας του.


Κλάψε Sneijder,κλάψε...!!Πόσο μου αρέσει αυτή η εικόνα....

Ανεβαίνοντας στην κορυφή του κόσμου...

Δώστου ένα κι από μένα Andrés!


Τι άλλο να ευχηθεί ένας προπονητής κι ένας φίλαθλος της Ισπανίας;Και Euro ΚΑΙ Mundial!!
¡Muchas gracias!

Και...ναι..κάπως έτσι τελείωσε και το Mundial αφήνοντας εμάς τους φιλάθλους βυθισμένους σε μεταμουντιαλική κατάθλιψη-PDT(Post-Tournament Depression)-και τώρα που τελείωσε,παρακαλάμε να ακούσουμε τις βουβουζέλες,να δούμε τις ίδιες διαφημίσεις ξανά και ξανά(αγαπημένη εκείνη της Nike:όποιος έχασε τον Fabio να γελάει είναι πραγματικά άτυχος) και να ζητάμε μια δόση από τα ηλίθια σχόλια και τη γκρίνια των σχολιαστών...Για μένα ήταν δύσκολο μιας και εδώ και ένα μήνα,21:30 η ώρα ήταν σίγουρο πως θα καθίσω να δω παιχνίδι...Όπως και το μεσημέρι προς απογευματάκι μετά το φαγητό στην αρχή του τουρνουά..Και τώρα τι; Ανοίγω την τηλεόραση και έχει επανάληψη το <<Στην υγειά μας>>...

Η πραγματική vuvuzela..

Η Ουρουγουάη,η <<ουράνια>> ομάδα μετά από 2 φαρμακερά 3-2 φεύγει από το Mundial κατακτώντας την 4η θέση...Κατά τη γνώμη μου,τα παιχνίδια της ήταν τα πιο ενυπωσιακά,τα πιο αγωνιώδη παιχνίδια που έχω δει...Αξίζε,πάλι κατά τη γνώμη μου να φτάσει πιο ψηλά...Είμαι ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα για να πω την αλήθεια...Θα ήμουν φυσικά πιο ευχαριστημένη αν το είχε πάρει η Ουρουγουάη και ο Diego σήκωνε το κύπελλο αλλά...Εντάξει βολεύομαι και με τον Casillas...

Οι φίλαθλοι της Ουρουγουάης ήταν πάντα εκεί για να υποστηρίξουν την ομάδα τους!
¡Arriba la celeste!



Η δικαίωση για την Ουρουγουάη ήταν πιστεύω η ανάδειξη του Forlán σε MVP του Mundial. Ανακάλυψα στον ωκεανό του Διαδικτύου ότι ο Diego διαθέτει και twitter,το οποίο ενημερώνει ο ίδιος,site αλλά και σελίδα στο facebook.
Ο Φορλάν αξίζει να σημειωθεί ότι έχει παράδοση σαν όνομα στον ποδοσφαιρικό χώρο.Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής,το ίδιο και ο παππούς του.Η χρονιά αυτή ήταν μεγάλη χρονιά για αυτόν καθώς οδήγησε με προσωπικά γκολ την Ατλέτικο Μαδρίτης στην κατάκτηση του Europa League και ακόμα πιο σημαντικό,οδήγησε την εθνική του ομάδα στην 4η θέση του κόσμου.Όποιος τον είδε κατάλαβε ότι τη δική του βαρύτητα σε ομάδα δεν την είχε κανείς:έτρεξε στα 7 μάτς πάνω από 70 χλμ, είχε 15 σουτ στην εστία και τελείωσε το Mundial του σημαδεύοντας το δοκάρι του Μπουτ στο μικρό τελικό με τη Γερμανία όταν ως αληθινός ηγέτης ανέλαβε να εκτελέσει το τελευταίο φάουλ.

Αυτό που ίσως δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι ότι άφησε μικρός το τένις,για να καταπιαστεί με την οικογενειακή παράδοση της μπάλας.Ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα άφησε παράλυτη την αδερφή του, Αλεξάνδρα,από τα 12 της χρόνια. Τα νοσήλια 5 μηνών στην εντατική ήταν υπέρογκα,κάπου 250.000 δολλάρια,και η οικογένεια δεν είχε τρόπο να πληρώσει,ώσπου εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός και χορηγός ο Ντιέγκο Μαραντόνα.Ο μικρός συνονόματός του θαύμασε τον επιτυχημένο ποδοσφαιριστή για τη μεγαλοψυχία του και πήρε τη μεγάλη απόφαση να βαδίσει στα χνάρια του,για να μη λείψει τίποτα πια στην οικογένειά του.
Τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη τον αφιέρωσε στους συμπαίκτες του που δεν έπαιξαν ούτε λεπτό(<<αυτοί είναι η ραχοκοκαλιά της ομάδας>>).Έβγαλε το καπέλο στην πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία(<<έπαιξαν την καλύτερη μπάλα στη διάρκεια του τουρνουά,μακάρι κάποτε να βρεθούμε στη θέση τους>>).Και πάντα έβρισκε χρόνο να υπογράψει αυτόγραφα ή να πει σε δημοσιογράφους δυο λόγια πέρα από τα τυπικά...

Στο Μοντεβίδεο γιορτάζουν και τον θεωρούν εθνικό είδωλο.


Εδώ πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του.



Κι αυτή η φωτογραφία είναι από το twitter του της οποίας η λεζάντα είναι:La mesa del mundial, nacho, la tota, juan, diego, andres y yo. Nos hemos divertido mucho !!!

Και η ομάδα της Ουρουγουάης γυρίζει στο Μοντεβίδεο εν μέσω πανηγυρισμών!


Το αξίζουν αφού ήταν,έστω για μένα,η καλύτερη και η πιο ηρωική και μαχητική ομάδα!
¡Arriba la celeste!