Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Και τώρα?

Η νίκη της Ισπανίας στο φετινό Mundial σε εικόνες...
Ένας οπαδός της Ισπανίας,ντυμένος χταπόδι..Ευτυχώς,ο Paul δε διαψεύστηκε.

Το νικηφόρο γκολ για την Ισπανία ήρθε στο 116' εκεί που όλοι πίστευαν ότι το ματς θα πήγαινε στα πέναλτι..Το γκολ ήρθε αργά αλλά χάρισε τη νίκη στην Ισπανία η οποία έπαιζε σαφώς καλύτερα από την Ολλανδία..

Οι πανηγυρισμοί του Ινιέστα που ήταν ο χρυσός παίκτης για τους Ισπανούς στον τελικό...




Ο Iniesta τρέχει με χαρά και αποκαλύπτει ένα μπλουζάκι εις μνήμην του Dani Jarque,του Ισπανού αμυντικού που πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή εν μέσω της pre-season.Κοιτάξτε απλά τον Rafael Van der Vaart στο φόντο. Ξέρει ότι αυτό είναι το τέλος της ομάδας του.


Κλάψε Sneijder,κλάψε...!!Πόσο μου αρέσει αυτή η εικόνα....

Ανεβαίνοντας στην κορυφή του κόσμου...

Δώστου ένα κι από μένα Andrés!


Τι άλλο να ευχηθεί ένας προπονητής κι ένας φίλαθλος της Ισπανίας;Και Euro ΚΑΙ Mundial!!
¡Muchas gracias!

Και...ναι..κάπως έτσι τελείωσε και το Mundial αφήνοντας εμάς τους φιλάθλους βυθισμένους σε μεταμουντιαλική κατάθλιψη-PDT(Post-Tournament Depression)-και τώρα που τελείωσε,παρακαλάμε να ακούσουμε τις βουβουζέλες,να δούμε τις ίδιες διαφημίσεις ξανά και ξανά(αγαπημένη εκείνη της Nike:όποιος έχασε τον Fabio να γελάει είναι πραγματικά άτυχος) και να ζητάμε μια δόση από τα ηλίθια σχόλια και τη γκρίνια των σχολιαστών...Για μένα ήταν δύσκολο μιας και εδώ και ένα μήνα,21:30 η ώρα ήταν σίγουρο πως θα καθίσω να δω παιχνίδι...Όπως και το μεσημέρι προς απογευματάκι μετά το φαγητό στην αρχή του τουρνουά..Και τώρα τι; Ανοίγω την τηλεόραση και έχει επανάληψη το <<Στην υγειά μας>>...

Η πραγματική vuvuzela..

Η Ουρουγουάη,η <<ουράνια>> ομάδα μετά από 2 φαρμακερά 3-2 φεύγει από το Mundial κατακτώντας την 4η θέση...Κατά τη γνώμη μου,τα παιχνίδια της ήταν τα πιο ενυπωσιακά,τα πιο αγωνιώδη παιχνίδια που έχω δει...Αξίζε,πάλι κατά τη γνώμη μου να φτάσει πιο ψηλά...Είμαι ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα για να πω την αλήθεια...Θα ήμουν φυσικά πιο ευχαριστημένη αν το είχε πάρει η Ουρουγουάη και ο Diego σήκωνε το κύπελλο αλλά...Εντάξει βολεύομαι και με τον Casillas...

Οι φίλαθλοι της Ουρουγουάης ήταν πάντα εκεί για να υποστηρίξουν την ομάδα τους!
¡Arriba la celeste!



Η δικαίωση για την Ουρουγουάη ήταν πιστεύω η ανάδειξη του Forlán σε MVP του Mundial. Ανακάλυψα στον ωκεανό του Διαδικτύου ότι ο Diego διαθέτει και twitter,το οποίο ενημερώνει ο ίδιος,site αλλά και σελίδα στο facebook.
Ο Φορλάν αξίζει να σημειωθεί ότι έχει παράδοση σαν όνομα στον ποδοσφαιρικό χώρο.Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής,το ίδιο και ο παππούς του.Η χρονιά αυτή ήταν μεγάλη χρονιά για αυτόν καθώς οδήγησε με προσωπικά γκολ την Ατλέτικο Μαδρίτης στην κατάκτηση του Europa League και ακόμα πιο σημαντικό,οδήγησε την εθνική του ομάδα στην 4η θέση του κόσμου.Όποιος τον είδε κατάλαβε ότι τη δική του βαρύτητα σε ομάδα δεν την είχε κανείς:έτρεξε στα 7 μάτς πάνω από 70 χλμ, είχε 15 σουτ στην εστία και τελείωσε το Mundial του σημαδεύοντας το δοκάρι του Μπουτ στο μικρό τελικό με τη Γερμανία όταν ως αληθινός ηγέτης ανέλαβε να εκτελέσει το τελευταίο φάουλ.

Αυτό που ίσως δεν ξέρουν οι περισσότεροι είναι ότι άφησε μικρός το τένις,για να καταπιαστεί με την οικογενειακή παράδοση της μπάλας.Ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα άφησε παράλυτη την αδερφή του, Αλεξάνδρα,από τα 12 της χρόνια. Τα νοσήλια 5 μηνών στην εντατική ήταν υπέρογκα,κάπου 250.000 δολλάρια,και η οικογένεια δεν είχε τρόπο να πληρώσει,ώσπου εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός και χορηγός ο Ντιέγκο Μαραντόνα.Ο μικρός συνονόματός του θαύμασε τον επιτυχημένο ποδοσφαιριστή για τη μεγαλοψυχία του και πήρε τη μεγάλη απόφαση να βαδίσει στα χνάρια του,για να μη λείψει τίποτα πια στην οικογένειά του.
Τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη τον αφιέρωσε στους συμπαίκτες του που δεν έπαιξαν ούτε λεπτό(<<αυτοί είναι η ραχοκοκαλιά της ομάδας>>).Έβγαλε το καπέλο στην πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία(<<έπαιξαν την καλύτερη μπάλα στη διάρκεια του τουρνουά,μακάρι κάποτε να βρεθούμε στη θέση τους>>).Και πάντα έβρισκε χρόνο να υπογράψει αυτόγραφα ή να πει σε δημοσιογράφους δυο λόγια πέρα από τα τυπικά...

Στο Μοντεβίδεο γιορτάζουν και τον θεωρούν εθνικό είδωλο.


Εδώ πανηγυρίζει με τους συμπαίκτες του.



Κι αυτή η φωτογραφία είναι από το twitter του της οποίας η λεζάντα είναι:La mesa del mundial, nacho, la tota, juan, diego, andres y yo. Nos hemos divertido mucho !!!

Και η ομάδα της Ουρουγουάης γυρίζει στο Μοντεβίδεο εν μέσω πανηγυρισμών!



Το αξίζουν αφού ήταν,έστω για μένα,η καλύτερη και η πιο ηρωική και μαχητική ομάδα!
¡Arriba la celeste!






2 σχόλια:

Vipera Lebetina είπε...

Και τώρα...! Γιορτάζουμε με τους Ισπανούς, περιμένουμε να δούμε τις καινούριες εμφανίσεις του Forlan (του οποίου οι μετοχές έχουν εκτοξευθεί!) και περιμένουμε του Champions League και τα προκριματικά του Euro!

fotonio είπε...

Σε βρίσκω πολύ σωστή!
Θα ξεραθούμε στο ποδόσφαιρο ε?;)Awesome!!

Δημοσίευση σχολίου